Της Κατερίνας Κατή

Μπαράζ δικαστικών αποφάσεων κατά της «πολιτικής Γεωργιάδη» σε σχέση με τους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ. Με πέντε δικαστικές αποφάσεις, εκ των οποίων οι τέσσερις εκδόθηκαν από Μονομελή Πρωτοδικεία και η μία από το Διοικητικό Εφετείο Αθήνας (που είναι ανώτερο δικαστήριο), διατάσσεται (με προσωρινές διαταγές) η επιστροφή στα καθήκοντά τους περίπου 750 γιατρών του ΕΟΠΥΥ, οι οποίοι είχαν τεθεί σε καθεστώς διαθεσιμότητας. Μάλιστα, δύο από αυτά τα δικαστήρια επέφεραν διπλό πλήγμα στον υπουργό Υγείας, απορρίπτοντας αιτήσεις του για ανάκληση των προσωρινών διαταγών.

Σύμφωνα με τις πέντε ξεχωριστές αλλά πανομοιότυπες προσωρινές διαταγές των δικαστηρίων, στα οποία είχαν προσφύγει οι γιατροί, ο ΕΟΠΥΥ όσο και οι ΔΥΠΕ (διάδοχοι ΕΟΠΥΥ) υποχρεώνονται να τους απασχολήσουν αμέσως με βάση το προηγούμενο εργασιακό καθεστώς και χωρίς να αναγκαστούν προηγουμένως να κλείσουν τα ιατρεία τους. Το σκεπτικό των αποφάσεων προκύπτει από τη βάση των αιτήσεων που έγιναν δεκτές, σύμφωνα με τις οποίες:

*Η διακοπή λειτουργίας του συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, έστω και για ένα μήνα, αντίκειται προδήλως στο Σύνταγμα, αφού η παροχή των υπηρεσιών -και δη της υγείας- επιβάλλεται να είναι διαρκής και να οργανώνεται ορθολογικά και όχι με τυχαία κριτήρια, όπως εν προκειμένω.

*Είναι ανεπίτρεπτο οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ να εξαναγκάζονται να διακόψουν βίαια το ελεύθερο επάγγελμά τους προκειμένου να ενταχθούν στις ΔΥΠΕ, χωρίς καν να είναι εκ των προτέρων βέβαιο το εργασιακό καθεστώς που θα έχουν, όπως προβλέπει ο Ν. 4238/2014. Ομως η κρίση για κατάταξή τους σε βαθμό του ΕΣΥ πρόκειται να γίνει εντός οκτώ μηνών από της δημοσιεύσεως του νόμου!

Ούτε είναι επιτρεπτό -τονιζόταν στις αιτήσεις- να μη λαμβάνεται πρόνοια από τον νομοθέτη για ένα εύλογο μεταβατικό χρονικό διάστημα προσαρμογής, με σοβαρές επιπτώσεις στους ίδιους, στους ασθενείς και τους εργαζομένους που απασχολούν. Η έλλειψη μεταβατικής περιόδου προσαρμογής προσβάλλει την αρχή του κράτους δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη, το συνταγματικό δικαίωμα της συμβατικής και οικονομικής ελευθερίας και το δικαίωμα στην προστασία της περιουσίας.

Οι δικηγόροι Φωτεινή Δερμιτζάκη και Δημήτριος Βασιλείου, που χειρίστηκαν μεγάλο αριθμό απ’ αυτές τις υποθέσεις, δήλωσαν στην «Εφ.Συν.»: «Δεν είναι τυχαίο ότι το σύνολο των αποφάσεων του Διοικητικού Εφετείου και του Πρωτοδικείου Αθηνών δικαίωσαν τους ιατρούς του ΕΟΠΥΥ. Η απαίτηση της κυβέρνησης να κλείσουν επί ποινή απόλυσης τα ιατρεία τους προτού καταλάβουν θέση στο ΕΣΥ παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό Δίκαιο αλλά και το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Τώρα που η παράλογη αυτή απαίτηση του νόμου κρίθηκε αντισυνταγματική από πολλούς δικαστές, είναι πλέον καιρός η κυβέρνηση να αναγνωρίσει το λάθος της και να λύσει πολιτικά το πρόβλημα».