ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σημαντική απόφαση δημοσιεύτηκε από το Ειρηνοδικείο Αθηνών για την μισθολογική εξίσωση των εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου έναντι των συναδέλφων τους με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Ειδικότερα συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της σύμβασής τους δεν έλαβαν την Πρόσθετη Ειδική Αποζημίωση Πολιτιστικής Επιμόρφωσης, ύψους 150 ευρώ μηνιαίως, που είχε χορηγηθεί στους μονίμους και αορίστου χρόνου συναδέλφους τους με το νόμο 3746/2009, προσέφυγαν στο αρμόδιο δικαστήριο αξιώνοντας την ίση μεταχείρισή τους. Το δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 18/2012 απόφαση του έκρινε ότι σύμφωνα με τη ρήτρα 4 της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ, η οποία μεταφέρθηκε και στο εθνικό μας δίκαιο με το άρθρο 4 του πδ 164/2004, απαγορεύεται οποιαδήποτε διάκριση των εργαζομένων λόγω της διάρκειας της σύμβασής τους.

Η απόφαση αυτή, στην εποχή των μνημονίων, όπου η εφαρμογή των νόμων και του ίδιου του Συντάγματος αναφορικά με εργασιακά δικαιώματα πλήττεται καθημερινά από την ίδια την πολιτεία μέσω πρακτικών και αμφιβόλων συνταγματικότητας νομοθετημάτων, επαναφέρει στο προσκήνιο αυτονόητα μέχρι προσφάτως κεκτημένα, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν ή δεν πρέπει να υπάρχουν δύο ταχυτήτων εργαζόμενοι. Η διάκριση, μισθολογική ή άλλη, των εργαζομένων μόνο και μόνο επειδή το Ελληνικό Δημόσιο τους απασχόλησε με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου και όχι αορίστου, είναι απολύτως απαγορευμένη τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Οποιαδήποτε μισθολογική παροχή και επίδομα  καταβάλλεται, οποιαδήποτε προϋπηρεσία αναγνωρίζεται σε εργαζόμενο αορίστου χρόνου θα πρέπει να καταβάλλεται ή να αναγνωρίζεται αντίστοιχα και στον εργαζόμενο ορισμένου χρόνου της ίδιας κατηγορίας και καθηκόντων.      

Για τη Δικηγορική Εταιρεία

Δημήτρης Βαλαβάνης